Ένας μύθος για την ελιά

Ζήση Ανθή :Ελληνική μυθολογία  στο νηπιαγωγείο .

Η διαμάχη του Ποσειδώνα και της Αθηνάς για την πόλη της Αθήνας

Όταν βασιλιάς στην αρχαία Αθήνα ήταν ο Κέκροπας , η Αθηνά και ο Ποσειδώνας ανέβηκαν στο βράχο της Ακρόπολης για να τη διεκδικήσουν . Όποιος θα έκανε το καλύτερο δώρο στην πόλη των Αθηνών θα γινόταν και ο προστάτης της . Εκεί συγκεντρώθηκαν και οι υπόλοιποι θεοί του Ολύμπου .

Πρώτος ήρθε ο Ποσειδώνας , στάθηκε στη μέση του βράχου και χτύπησε με την τρίαινά του το έδαφος . Αμέσως ξεπήδησε ένα κύμα αλμυρού νερού που σχημάτισε μια μικρή λίμνη που την ονόμασαν «Ερεχθηίδα» θάλασσα . Ο λαός θαύμασε το δώρο του , αλλά το νερό ήταν αλμυρό σαν της θάλασσας κι έτσι δεν ήταν πολύ χρήσιμο για την πόλη .

Στη συνέχεια , ήρθε η σειρά της  θεάς Αθηνάς να παρουσιάσει το δικό της δώρο . Κάλεσε λοιπόν τον Κέκροπα για μάρτυρα κι εκεί πάνω σε ένα βράχο φύτεψε μια ελιά , που αμέσως ξεπετάχθηκε γεμάτη από τον πολύτιμο καρπό . Η ελιά θεωρήθηκε πολυτιμότερο δώρο , καθώς θα χάριζε στους  Αθηναίους εκτός από τον καρπό της , λάδι και ξυλεία .

Μετά το δώρο της Αθηνάς , ο Δίας κήρυξε το τέλος της μονομαχίας . Είπε στους άλλους θεούς να κρίνουν ποιος από τους δύο είναι άξιος να προστατεύει αυτή την πόλη . Ζήτησε επίσης και τη γνώμη του Κέκροπα , ο οποίος θεώρησε το δώρο της Αθηνάς πολυτιμότερο για την πόλη του .

Έτσι , η θεά Αθηνά , η θεά της σοφίας , έγινε η προστάτιδα της πόλης της Αθήνας  . 

Ο Δαίδαλος και ο Ίκαρος

Ζήση Ανθή :Ελληνική μυθολογία  για το νηπιαγωγείο .

Ο μύθος του Δαίδαλου και του Ίκαρου

Ο Μίνωας , ο βασιλιάς της Κρήτης , ήθελε να κατασκευάσει ένα οικοδόμημα ξεχωριστό , που παρόμοιό του δε θα υπήρχε στον κόσμο . Γι’ αυτό το σκοπό κάλεσε από την Αθήνα τον ξακουστό τεχνίτη Δαίδαλο .

Ο Δαίδαλος , εκτός από ξεχωριστός αρχιτέκτονας και γλύπτης ,  φημιζόταν επίσης για την εφευρετικότητά του . Λένε ότι είχε εφεύρει τα κατάρτια και πανιά των πλοίων και πολλά εργαλεία , όπως το πριόνι , το τσεκούρι , το τρυπάνι κ.ά .

Πήγε λοιπόν στην Κρήτη κι έφτιαξε ένα πολύπλοκο και ξεχωριστό κτίριο , το λαβύρινθο .

Επειδή όμως  ο Μίνωας φοβήθηκε πως ο Δαίδαλος μπορεί να φτιάξει ένα παρόμοιο οικοδόμημα και σε άλλο μέρος , τον έκλεισε μαζί με το γιο του Ίκαρο μέσα στο παλάτι και δεν τον άφηνε να φύγει .

Ο Δαίδαλος ζήτησε τότε να του φέρουν κερί , με σκοπό να φτιάξει ένα καινούργιο δημιούργημα για να ευχαριστήσει το βασιλιά . Ωστόσο ,ο πολυμήχανος Δαίδαλος  είχε κάτι άλλο στο μυαλό του … Με το κερί αυτό έφτιαξε φτερά , τα κόλλησε πάνω στους ώμους του αγαπημένου του γιου και τους δικούς του και πέταξε μακριά από το παλάτι του Μίνωα .

Στον Ίκαρο είχε δώσει μια συμβουλή , να μην ανεβαίνει πολύ ψηλά , γιατί το κερί θα λιώσει και τα φτερά θα διαλυθούν . Ο μικρός Ίκαρος , όμως αγνόησε τη συμβουλή του πατέρα του και καθώς ο ήλιος τον ζέσταινε , ήθελε να ανέβει όλο και πιο ψηλά . Δυστυχώς το κερί άρχισε να λιώνει και ο Ίκαρος έπεσε στη θάλασσα κοντά σε ένα νησί του Αιγαίου . Ο Δαίδαλος λυπημένος για το χαμό του αγαπημένου του γιου , κατέβηκε να περιμαζέψει το σώμα του παιδιού του .

Το νησί που ήταν κοντά ονομάστηκε Ικαρία , ενώ το πέλαγος γύρω από αυτό ονομάστηκε Ικάριο πέλαγος .

Ένας από τους αγαπημένους μύθους των μικρών παιδιών , που μπορούμε να διαβάσουμε την 8^η Νοεμβρίου , ημέρα της πολεμικής αεροπορίας . Η ελπίδα του ανθρώπου να πετάξει υπήρχε και στην αρχαιότητα . Ο μύθος αυτός μας δίνει τη δυνατότητα να δούμε στο χάρτη και το ταξίδι του Δαίδαλου και του Ίκαρου από την Αθήνα στην Κρήτη κι από εκεί στην Ικαρία .

Μια άλλη εκδοχή του μύθου , μπορείτε να διαβάσετε στον παρακάτω σύνδεσμο :

http://mythologia.8m.com/daidalosikaros.html